بوی بهشت

تا که بودیم نبودیم کسی،کشت ما را غم بی همنفسیتا که رفتیم همه یار شدند،خفته ایم و همه بیدار شدندقدر آئینه بدانیم چو هستنه در آن وقت که افتاد و شکستدر حیرتم از مرام این مردم پستاین طایفه ی زنده کش مرده پرستتا هست به ذلت بکشندش به جفاتا رفت به عزت ببرندش سر دستآه میترسم شبی رسوا شوم،بدتر از رسواییم تنها شومآه از آن تیر و از آن روی و کمند،پیش رویم خنده، پشتم پوزخند(زمزار)نوشته شده در شنبه بیست و هشتم اسفند ۱۳۹۵ساعت 15:50 توسط محمد| بوی بهشت...